و پاكدامنى بود كه گرفتار چنگال آن طاغوت بى ايمان گشته بود ( سوره تحريم آيه 11 ) . در مورد پيشوايان بزرگ اسلام نيز كم و بيش نمونه هايى از اين قبيل ديده شده است كه تاريخ اسلام گواه آن مىباشد . در پاسخ علاوه بر اينكه هر قانون كلى استثناهايى دارد بايد به دو نكته توجه داشت : 1 - در تفسير آيه گفتيم كه منظور اصلى از « خباثت » همان آلودگى به اعمال منافى عفت است و « طيب » بودن نقطه مقابل آن مىباشد ، به اين ترتيب پاسخ سؤال روشن مىشود ، زيرا هيچيك از همسران پيامبران و امامان به طور قطع انحراف و آلودگى جنسى نداشتند ، و منظور از خيانت در داستان نوح و لوط جاسوسى كردن به نفع كفار است نه خيانت ناموسى . اصولا اين عيب از عيوب تنفر آميز محسوب مىشود و مىدانيم محيط زندگى شخصى پيامبران بايد از اوصافى كه موجب نفرت مردم است پاك باشد تا هدف نبوت كه جذب مردم به آئين خدا است عقيم نماند . 2 - از اين گذشته همسران پيامبران و امامان در آغاز كار حتى كافر و بى ايمان هم نبودند و گاه بعد از نبوت به گمراهى كشيده مىشدند كه مسلما آنها نيز روابط خود را مانند سابق با آنها ادامه نمىدادند ، همانگونه كه همسر فرعون در آغاز كه با فرعون ازدواج كرد به موسى ايمان نياورده بود ، اصولا موسى هنوز متولد نشده بود ، بعدا كه موسى مبعوث شد ايمان آورد و چاره اى جز ادامه زندگى توام با مبارزه نداشت مبارزه اى كه سرانجامش شهادت اين زن با ايمان بود .